Carlo Collodi

Z encyklopediaksiazek
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ur. 24 listopada 1826, Florencja, Włochy

zm. 26 października 1890, Florencja, Włochy

Collodi.jpg

Właściwie: Pietro Lorenzini (pseudonimu, który jest nazwą miasteczka w Toskanii skąd pochodziła jego matka, używał od 1856). Pisarz włoski. Podczas wojen o niepodległość Włoch w latach 1848 i 1860 służył jako ochotnik w armii. Opowiadał się za ponownym zjednoczeniem kraju. Jego aktywne zainteresowania w sprawach politycznych doprowadziły go do założenia satyrycznej gazety Il Lampione. Pisał też artykuły polityczne do Il Fanfulla, działał w Komisji Cenzury Teatru. Był krytykiem muzycznym, tłumaczył bajki Charles’a Perraulta. Prywatnie był znanym próżniakiem i biesiadnikiem. Nie znosił nudy w literaturze i w życiu. Zmarł nieświadomy sławy, która czekała jego książkę. Zupełnie jak w powieści Pinokio zaczął prowadzić życie niezależne od życia autora. Został pochowany w bazylice San Miniato al Monte we Florencji.

Powieści

„PINOKIO” (Le avventure di Pinocchio, 1880). Jedna z najsłynniejszych powieści dla dzieci kiedykolwiek napisanych. Zaczyna się od powszechnie znanych słów: „Był sobie raz kawałek drewna”. Pinokio, pajacyk wystrugany z drewna, którego nos powiększa się ilekroć mija się z prawdą (a zdarza się to nader często), trafia w ręce człowieka poczciwego, który jednak nie może chłopcu zapewnić domowej edukacji, a który o wychowaniu wie tylko tyle, że dzieci powinny się dobrze sprawować, chodzić do szkoły i otrzymywać promocję do kolejnej klasy. Tymczasem trafia mu się chłopiec, który gdy jest zmęczony, to od razu śmiertelnie, kiedy jest głodny, to wręcz jak wilk, a kiedy czegoś chce, to nad życie, chłopiec wyciągający natychmiastowe wnioski z najprostszych instynktów. Kiedy tylko Pinokio widzi, że istnieje świat poza progiem ojcowskiego domu, ucieka. Kiedy ojciec go goni, syn oskarża go o okrucieństwo, przez co poczciwy staruszek trafia do więzienia. Kiedy Pinokio wraca do pustego domu, nieostrożnie pali sobie nogi. Ojciec wraca, współczuje synkowi i dorabia mu nowe. Pinokio przeprasza i obiecuje poprawę, prosi o elementarz. Ojciec sprzedaje żakiet, żeby mu go kupić. Pinokio sprzedaje elementarz, żeby pójść do teatru marionetek. Jest to powieść nowoczesna. Przez niczym nieskrępowaną wyobraźnię, bardziej przypominająca książki XX-wieczne. Collodi pisał ją w odcinkach, na alkoholowym głodzie, czym niektórzy krytycy tłumaczą rozwichrzony, anty-moralizatorski ton powieści, który decyduje o jej trwałej popularności. W XV rozdziale pisarz powiesił pajaca łapami lisicy i kota, i dopiero na prośbę małych czytelników, którzy zarzucili redakcję listami, wskrzesił go za pośrednictwem Wróżki o Błękitnych Włosach. Według źródeł włoskich jest to najchętniej czytana i wydawana na całym świecie książka, po Biblii i Koranie.

Tłumaczenia

  • Jarosław Mikołajewski
A4
(2010)
Media Rodzina
(2011)
Pinokio2.jpg Pinokio1.jpg
  • A4 - ilustracje: Jan Marcin Szancer.
  • Media Rodzina - ilustracje: Roberto Innocenti, ta malarska interpretacja opowieści o Pinokio uznana została przez "New Yorkera" za najpiękniejszą edycję.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia